Nowy rok, nowy plan możnowładców jak zaoszczędzić na społeczeństwie i ukraść jeszcze więcej. Tragedia w trzech aktach

Akt pierwszy: Recepty

W zeszłym roku Partia Rządząca uraczyła nas koniecznością chodzenia do specjalisty po leki na choroby przewlekłe. Trochę się później zrehabilitowali i poszli po rozum do głowy. Tym razem nie jest dobrze. Właściwie żadna to nowość. Dawno nie udało się wyprodukować nic pożytecznego. Ani Ministerstwu ani NFZ

Bunt lekarzy, bunt aptekarzy. Ministerstwo i NFZ swoje. NFZ chce obciążać lekarzy za źle wypisane recepty – ulgę mają dostawać tylko pacjenci ubezpieczeni. W teorii idealne. W praktyce porażka na całej linii. Lekarze nie zgadzają się na odpowiedzialność finansową za udzielenie świadczenia (jakim wypisanie recepty jest) co z jednej strony jest naturalne a z drugiej całkowicie nielogiczne. Naturalne bo z jakiej okazji mając POZ i przychodzących tam ludzi mają mnie obciążać za brak uprawnień pacjenta. No właśnie. To lekarz POZ powinien przed wypisaniem recepty sprawdzić czy należy się ona pacjentowi. Tego robić nie chcą bo za dużo zachodu. łatwiej przystawić pieczątkę „Do decyzji oddziału NFZ” i niech idzie w pizdu. Pacjent chory albo poczeka albo kupi receptę płatną 100% – na co liczy NFZ. Problem sam się rozwiązuje. Pieniądze zostają w kieszeni płatnika, gospodarka jest napędzana, hurtownie się cieszą.

Naturalnie inną sprawą są szpitale i nocna pomoc lekarska bo często są atakowane przez ludzi w środku nocy oraz święta. Trudno wymagać od człowieka żeby wiedział kiedy mu dziecko zachoruje, a jeszcze trudniej żeby w ataku strachu o potomstwo myślał o dokumencie ubezpieczenia. Dziecko czekać nie może więc człowiek także wykupi receptę płatną 100%. Zwrotów jak rozumiem nie będzie. Pacjent pójdzie więc do szpitala, gdzie będzie musiał zostać zaopatrzony. Oszczędzamy 1x na receptach, tracimy 2x na lekach. Widocznie mechanizmy rynkowe są dla niektórych czarną magią.

Wracając jednak do lekarzy POZ. Są na całkowicie innych zasadach, płatne mają per capita – za zarejestrowanego pacjenta. Pacjent nie musi wcale przychodzić do przychodni. Ta i tak dostanie pieniądze za sam fakt posiadania delikwenta w aktach. Jakby tego było mało pacjenci są wysyłani do szpitali bez jakichkolwiek badań. Takie rzeczy należy natychmiast zgłaszać do funduszu. Bóle brzucha są kierowane bez USG, inne schorzenia bez żadnych badań laboratoryjnych. Uderza to w szpital bo musi diagnozować pacjenta na swój koszt a POZ zszedł z kosztów. USG i RTG, a także szereg badań laboratoryjnych jest obowiązkiem lekarza rodzinnego. Dostają na to pieniądze ale chcą uczynić każde świadczenie opłacalnym. Tak się nie da. To właśnie odpowiedź na pytanie czemu mamy taki wysyp POZ i tak dobrze się prowadzą. Szpitalnictwo i specjalistyka (AOS) mają kontrakty. Kontrakt to maksymalna kwota jaką NFZ ma ochotę (dokładnie tak) zapłacić za usługi dla „ogółu”. Ogół jest tak obliczony, że nie obrazuje nawet 50%. Jeżeli szpital ma 56 000 pkt na kontrakcie przy cenie punktu 52zł i wykona 56 100pkt to nie dostanie więcej niż zapisane. Wchodzi w grę tylko pozew sądowy i kilka lat tułaczki. Jeżeli zrobi 52 000 to dostanie za tyle ile wyrobił. Tym różni się szpitalnictwo od lekarza rodzinnego. Mało tego. Jeżeli średnia miesięczna przy 56 000 wynosi 4666.6/miesiąc, a na koniec miesiąca mamy wyrobione 4600pkt i przychodzi mocno połamany pacjent, który kosztuje 400pkt (ortopedia hello) to nie dostane za miesiąc 4666pkt, a reszta nie przejdzie na miesiąc kolejny. NFZ nie płaci za punkt tylko za hospitalizację. Jeżeli nie uda się wpasować idealnie punktów to powstają nadwykonania z powodu niewykonania. Sposób na to jak wykonać umowę nie dając świadczeniodawcom (podmioty lecznicze) absolutnie żadnej możliwości obrony. Umowa z NFZ nie jest umową, w której strony są równe. Fundusz jest Panem i Władcą, podmiot leczniczy sługą, a pacjent… pacjenta wszyscy mają w dupie.

Akt drugi: Gdzie się leczyć w 2012

Nigdzie, należy natychmiast umrzeć. Za zaoszczędzone pieniądze ZUS postawi nową siedzibę, a NFZ przyklaśnie z radością bo mniej mord do leczenia. Zawsze to oszczędność. Kontrakty ze świadczeniodawcami w założeniach miały wymuszać utrzymanie przez nich pewien poziom jakości. Dla wszystkich w kraju jednakowy. Praktyka pokazała coś innego. NFZ w drodze konkursu stwierdził, że żadna poradnia jest lepsza od działającej na pół gwizdka, a także duży szpital z zastępem lekarzy i sprzętu ma mniejsze szanse na podpisanie umowy od małego POZ. Tak straciliśmy rehabilitacje oraz urologię. Logika poszła się jebać. Jak zwykle uderza to w wielospecjalistyczne placówki. A jakie to placówki? Oczywiście publiczne bo nikogo innego za sprawą kalekich ustaw nie stać na takie rarytasy.

Od 2012 nie mamy kilku poradni. M.in ortopedycznej oraz chirurgicznej. Kiedyś z zerwanym paznokciem albo rozbitym łukiem brwiowym szło się do poradni chirurgicznej, szybkie szycie i won. Teraz trzeba znaleźć sobie innego lekarza. Nikt nie poinformował pacjentów gdzie mają się leczyć, nie wiedzą nawet, że poradni w której leczyli się od X lat już nie ma. Nie ma kto wyciągać dokumentacji bo ludzie zwolnieni, nie ma kto jej przyjmować. Burdel na kołach. Odsyłamy wszystkich do siedziby NFZ po takie informacje. NFZ nie wie co się dzieje i się obraża. NFZ nie jest od informacji. NFZ sam nie wie po co istnieje.

Oddziału Ratunkowego też nie mamy. Największy szpital w okręgu nie ma SORu. Nie ma nikt w okręgu. Nie ma też karetek bo konkurs wygrała Kolumna. Kiedyś szpitale wielospecjalistyczne same się kierunkowały, teraz są rozbierane po kawałeczku aż całkowicie zostaną zamknięte.

Akt trzeci: Zarządzenia Prezesa NFZ

Tak wygląda poprawna forma publikowania aktów prawnych stosowana od bardzo niedawna.

„Zarządzenie zmieniające zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne”

Tak wygląda publikowana przez NFZ

W zarządzeniu Nr 69/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne, zmienionego zarządzeniem Nr 92/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 grudnia 2009 r. zmieniającym  zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne, zarządzeniem Nr 32/2010/DSOZ Prezesa  Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1 lipca 2010 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne, zarządzeniem Nr 51/2010/DSOZ Prezesa  Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1  września  2010 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne, zarządzeniem Nr 2/2011/DSOZ Prezesa  Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 18 stycznia 2011 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne, zarządzeniem Nr 17/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 6 kwietnia 2011 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne oraz zarządzeniem Nr 20/2011/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 maja 2011 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: leczenie szpitalne wprowadza się następujące zmiany:

W zarządzeniu zmienia się załącznik nr 1, którego nazwa zmieniła się na 1a, którego nazwa zmieniła się na 1, którego nazwa zmieniła się na 1a, którego nazwa zmieniła się na 1… Razy 15. W 13 odsłonie nie ma załącznika nr 5 a w odsłonie 11 tego opatrzonego numerem 7. Z kolei najnowsza odsłona nie ma nic oprócz treści. Zamiast odwołać się do ostatniego aktu prawnego mamy piękną choinkę. Jak nie przeprowadzisz wykopalisk to się nie dowiesz niczego. Tylko totalny cymbał mógł wymyślić zmienianie nazewnictwa przy każdym nowym zarządzeniu. Widocznie płatne ma nie od sensu treści tylko od ilości bzdur w środku.

Kiedyś dawali też changelog załączników. Teraz są zbyt leniwi i w efekcie każdy świadczeniodawca ma sam sobie szukać zmian. Szukanie zmian w załączniku mającym kilkadziesiąt tysięcy rekordów jest szczytem marzeń każdego. Marnuje się więc papier i toner na wydruk nowych katalogów. Pomyślcie co by się działo gdyby programiści dodawali przy aktualizacji programu tylko fragment kodu do samodzielnego wpisania i skompilowania bez informacji gdzie należy to wklepać. Tak właśnie to działa. Oszczędzanie raz jeszcze.

Epilog

Mój promotor chwalił centralizację służby zdrowia i utworzenie NFZ. Ja miałem odrobinę odmienne zdanie. Byłem jednak zbyt zestresowany żeby na obronie przełożyć to na słowa. Przez czas moich studiów interesowałem się tym zagadnieniem. Interesuje się nim nadal – od strony świadczeniodawcy i pacjenta. Pozwala to zachować obiektywizm. Przez ten czas obserwowałem nieskończoną listę absurdów i całkowitą bezsensowność tworu pt. Narodowy Fundusz Zdrowia. Absurdy powodujące pozorne oszczędności a w efekcie przynoszące tylko straty i chaos. Nikt nad tym nie panuje i nikt nie egzekwuje kar dla tej instytucji. Nikt nie rozlicza popełnionych błędów. Za to NFZ bardzo chętnie egzekwuje błędy wszystkich innych. A to wszystko w majestacie prawa. Osobiście wolałbym utrzymywać nierentowną i niespełniającą wyśrubowanych wymagań (głównie personalnych przekładających się na długość czasu pracy) poradnię raz w tygodniu tylko dlatego, że wykryła tysiące nowotworów zamiast unosić się w myśl zasady „zesraj się a nie daj się”. Albo będzie czynna 5 razy w tygodniu albo wcale. NFZ wybrał opcję drugą. Teraz nie wykryje żadnego bo przestała istnieć. Logika w NFZ nie istnieje, są tylko martwe zasady i bezsensowne wytyczne. Rok w rok marnują mnóstwo pieniędzy podatników na bzdurne procedury mające zrewolucjonizować system zdrowotny w Polsce i rok w rok pokazują, że są całkowicie niepotrzebni.

Szanowny Panie Prezesie Narodowego Funduszu Zdrowia oraz cała banda nierobów z tej instytucji. Z wyrazami szacunku. Idźcie na huj.

Dla Ministerstwa Zdrowia mam oddzielny pęczek hujów do dupy przeznaczony na inną notkę.

Okres ofertowania w służbie zdrowia to coś co można porównać ze świętami Bożego Narodzenia w pasażach handlowych i wszelkiej maści sklepach. Masa ludzi stara się wygenerować profile swoich placówek żeby później na ich podstawie zrobić ofertę wdzięcznie zwaną „Konkursową”. W profilu znajdują się wszystkie szczegółowe informacje o zatrudnianym personelu, sprzęcie i komórkach organizacyjnych. Słowem, przedsiębiorstwo .rar chociaż nie jest to format bazy. Są trzy zasadnicze problemy dręczące wszystkich.

Pierwszy i najważniejszy to całkowite nieprzygotowanie serwerów NFZ na tak duże obciążenie. W godzinę generowane jest jakieś 5-10 tysięcy profili. To coś się nie zaczyta, to trzeba dodać 5 minut pracownikowi, to brakuje ph-metru¹. I tak w kółko. W połączeniu z bzdurnymi wymogami NFZ pt. „my skończyliśmy, teraz wasza kolej”. Ogłoszenie ukazuje się w piątek więc pajace z Narodowego idą do domu, a oferenci zostają z rozjebanym systemem na weekend. Na wtorek ma być gotowe. Morda do pieniędzy to taaaka ale jak coś zrobić to rączki przyszyte do dupy.

Drugi jest taki, że ciągle wprowadzane tzw. innowacje i funkcjonalności systemu są wprowadzane tuż przed spodziewanym obciążeniem. O tyle zabawne, że nie ma czasu na testy więc prowadzi się operację na żywym pacjencie co skutkuje tym co każde wprowadzenie „nowości” bez testów. Tu coś nie działa i tu. To też jakieś takie niekonieczne ale ujdzie. Po zaczytaniu profilu do programu ofertowego okazuje się, że jednak nie ujdzie i trzeba zaczynać od nowa.

Trzeci – nie najważniejszy ale najśmieszniejszy. Wszyscy budzą się jak ukażą się ogłoszenia. Wtedy nagle orientują się, że nie mają podwykonawstwa na laboratorium i obrazówkę więc nici z kontraktu bo nie będzie gdzie badań robić. Trzeba podpisać nowe umowy na następne lata i wszyscy rzucają się na najbliższe placówki. Najczęściej na szpitale bo te z reguły mają bogate zaplecza diagnostyczne.

Dostałem więc do zrobienia umowy dla POZ. Sporo i na bardzo różne badania. Na wczoraj. Napisanie zajęło chwilkę, później ustalenia końcowe i można wysyłać. Jedni przyjechali osobiście a inni wybrali faksy+poczta. Z faksami jest taki problem, że żeby coś przesłać trzeba mieć odpowiednie urządzenia po obu stronach. Jak już ten warunek zostanie spełniony to pojawia się kolejny problem. Faks musi być włączony. Najlepiej jeżeli jest ustawiony na automatyczny odbiór. W małych placówkach najczęściej telefon jest jednocześnie faksem i Pani rejestratorka musi nacisnąć wielki przycisk „START”. Kilka chwil później faks wyrzyguje brudne kartki.Więc słałem przez godzinę te nieszczęsne faksy i kiedy został ostatni stało się. Nikt nie ma ochoty się zgłosić. Na zmianę puszczają mi Chopina i rozłączają. Kiedy sygnał zmienia tonację i dochodzi do rozszerzenia źrenic na myśl o sukcesie, połączenie się urywa. Następnego dnia próbowałem kilkukrotnie ale sytuacja się powtarzała więc stwierdziłem, że teraz ja czekam a doktory dzwonią.

Epilog.

Dzwoni Pani Lekarz. Od samego początku z wielkim ryjem, że ona czeka na umowę i jej blokujemy oferty! Jak można tak długo pisać umowę. Po wyjaśnieniu, że umowa jest gotowa do podpisu od 3 dni i tylko Pani Lekarz się nie chce pofatygować i podnieść słuchawkę przystopowała ale przepraszam jakoś się nie doczekałem.

Po tym fakcie poszedłem zrzucić balast z jelit. Wracam a tu połączenie nieodebrane. Numer zastrzeżony. Bywa. Za godzinę telefon i powtórka z rozrywki. Ja tu dzwonię do Pana i nikt nie odbiera! Kultura wymaga oddzwonić. Zero przedstawiania się czy wyjaśniania po co i dlaczego. Pani odpuściła po szybkiej ripoście odnośnie wymagań jakie niesie dzwonienie do nieznajomych osób i zastrzegania numeru. Strasznie spretensjonowane społeczeństwo mamy.

1. strasznie drogie i strasznie nieprzydatne, ale wymagane urządzenie [↩]